خانه > گردشگری > گزارشی از جاذبه های گردشگری منطقه زیبای تویه دروار

گزارشی از جاذبه های گردشگری منطقه زیبای تویه دروار

//
امکان درج نظر وجود ندارد

نوشته ای که پیش رو دارید نوشته ای است درباره منطقه تویه دروار از دید نویسنده سایت تاریخانه (با اندکی تلخیص)

منطقه تویه دروار در شمال غرب و در فاصله 60 کیلومتری شهر دامغان قرار گرفته است ( 75 کیلومتری جاده سمنان به دامغان ). و از لحاظ تقسیمات شهرستانی جزء بخش امیرآباد و دهیاری آن به مرکزیت روستای دروار می باشد. روستاهای این منطقه به ترتیب نزدیکی به دامغان عبارتند از : (قوشه) ، صَح ، دروار ، تویه ، دشتبو  و دهخدا.
از ابتدای جاده تویه دروار تا اولین روستا (روستای صح) حدود 17 کیلومتر فاصله می باشد. این قسمت از منطقه دارای دشت وسیعی بوده که منظره آن تقریباً همان منظره ای است که اغلب شما در هنگام عبور از جاده تهران ـ مشهد آن را مشاهده می کنید. در این دشت تنها دو یا سه محل وجود دارد که ساختمانی در آن بنا شده است که یکی از این مکان ها کارخانه سیمان تویه دروار دامغان می باشد که هنوز تکمیل نگردیده است ( کارگاه شرکت ساختمانی محمدیان + سد الغدیر صح + کارخانه ریز ریز تویه دروار ).
اما ناگهان آن دشت وسیع و خشک و خالی از سکنه جای خود را با ورود به روستای صح به دره ای باصفا و سرسبز می دهد. این دره حدوداً از یک کیلومتری روستا آغاز گردیده و تا جاده ای که به سمت سه راه فولاد محله می رود امتداد دارد. اغلب خانه های اهالی روستای صح در محلی بالاتر از سطح جاده قرار گرفته است و جاده ، روستا را به دو قسمت نامساوی تقسیم کرده که در سمت راست اغلب منازل روستاییان قرار گرفته و در سمت چپ باغات و زمین های زراعی وجود دارد. قبرستان روستا در ابتدای آن و با فاصله حدود 10 تا 15 متر بالاتر از سطح جاده قرار گرفته است. در تمامی این دره سرسبز و زیبا بیشتر درختانی که به چشم می خورند عبارتند از : سپیدار ، گردو ، زردآلو ، سنجد ، سیب ، گیلاس و… وقتی که از روستای صح خارج می شوید دیگر وسعت دید شما به دلیل وجود کوه ها و صخره های بلند محدود می شود و بر  عکس مسیری که در 17 کیلومتری اول طی کردید و می توانستید تمام جاده را تقریباً به صورت کامل مشاهده کنید ، در این جا جاده پر از پیچ و خم خطرناک می شود. گاهی دو پیچ تند باعث می گردد شما سرعت اتومبیل را تا 10 کیلومتر در ساعت کاهش دهید. البته این کار زیاد هم بد نیست چون باعث می شود با سرعت کم و با خیالی آسوده به مناظر زیبای این دره باصفا بنگرید.
هر چه جلوتر می رویم هوا خنکتر و تپه ها و صخره ها جای خود را به ارتفاعات بلندتری می دهند. در حد فاصل روستای صح و دروار در بیشتر نقاط جاده درختان و زمین های زراعی در سمت چپ جاده و صخره های بلند با سنگ های بزرگ در کنار جاده و سمت راست قرار گرفته اند.

اما روستای دوم ، روستای دروار با بافت جدیدتر نسبت به سایر روستاهای منطقه و البته دارای یک خیابان و میدان مرکزی که کمی رنگ و بوی یک شهر کوچک را می دهد ، به چشم می خورد. جمعیت آن از تمامی روستاهای اطراف بیشتر می باشد. مغازه ها در مرکز روستا قرار دارند. در خارج روستای دروار و با فاصله 400 متر بنای امامزاده شمس الدین (ع) قرار گرفته است.
پس از چند سربالایی تند ، روستای دروار در پشت صخره ها پنهان می شود و دوباره همان دره سرسبز با کوههایی که حالا دیگر ارتفاع آن ها بسیار زیاد شده خودنمایی می کنند. هوا نیز خیلی خنک و دلپذیر می باشد.

در حدود 6 کیلوتر پس از عبور از روستای دروار به روستای سوم یعنی تویه می رسیم. روستای تویه نیز جمعیت مناسبی را در خود جای داده است ، البته تعداد جمعیت آن از روستای دروار کمتر می باشد. دو طرف ورودی روستا باغ هایی از درختان سر به فلک کشیده گردو ، سپیدار ، توت و… قرار گرفته و در قسمت مرکزی روستا تا خروجی آن جاده خاکی و سنگلاخ می شود و عبور و مرور را سخت می کند. در مرکزیت روستا مسجد جامع تویه واقع شده است. مصالح به کار رفته در خانه های روستاییان این منطقه بیشتر از چوب و سنگ می باشد و شباهت زیادی به روستاهای شمال ایران دارد. البته خانه های نوساز که از مصالح معمول مثل آهن و آجر نیز استفاده شده باشد نیز فراوان به چشم می خورد. در فصل تابستان خانواده های زیادی از شمال ایران به خصوص شهرهای ساری ، نکاء ، کیاسر و… به این منطقه کوچ می کنند و همین امر باعث می شود در این ایام جمعیت روستاهای منطقه افزایش یابد.

 


- جهت ارسال نظر نوشتن نام ، ایمیل و وبلاگ ضروری نمی باشد .
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی همچنین نظرات ارسالی غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نمی‌شوند .
- نظرات منتشر شده در این پایگاه صرفا بیانگر دیدگاه کاربران می باشد .