خانه > دهستان تویه دروار > وجهه تسمیه “دروار”

وجهه تسمیه “دروار”

//
امکان درج نظر وجود ندارد

علامه فقیه دهخدا کلمه دروار را راهی که از آن به بلندی ها دست یابند معنا کرده است ، با اندکی دقت در گزارش این واژه و موقعیت جغرافیایی محل ابهام از اذهان زدوده می شود . شاید بتوان گفت منطقه تودروار مناسبترین معبر برای دست یابی به ارتفاعات البرز شرقی و بخش جنوبی مازندران یا هزار جریب می باشد و همین نکته بوده است که یکی از حرفه های مردم این منطقه را در روزگار پیشین مسکاری یا چارواداری تشکیل می داده است .

مسکاران ( به ضم میم ) کسانی بودند که با اسب و استر محصولات کشاورزی که در جنوب مازندران بدست نمی آمد چون خربزه ، انگور و دیگر اجناس را با مردم خون گرم هزار جریب پایاپای معامله می کردند . مردم آن سرزمین نیز اینان را با عنوان کامشی یا کومشی می شناختند . کومش یا قومس نام منطقه وسیعی در جنوب البرز بوده است که پیشینه تاریخی آن به زمان اشکانیان می رسد و اطلاق نام کومشی به مسکاران تودروار اطلاق جزء به کل است .

گمان دیگر اینکه کلمه دروار را دره وار بدانیم و این حدس را موقعیت جغرافیایی منطقه که درون دره ای واقع است تایید می کند . آنگاه این واژه برای سهولت در تلفظ به دروار تغییر شکل یافته است . دیگر اینکه ناحیه پیشینه بسیار دور دارد و از دیدگاه اساطیری در خور توجه و قابل تامل است  . ( توضیح این مطلب خود گفتاری جداگانه می طلبد ) اما در این مختصر آنچه در این گفتار ما را به کار است اینکه : در اساطیر ایران درخت گز جایگاه ویژه ای دارد همان است که زال به راهنمایی سیمرغ به رستم می گوید برای از پای در آوردن اسفندیار پهلوان تیرگز را در آب زر پرورده در کمان نهاده چشم اسفندیار را آماج تیر قرار دهد . درخت گز از جمله درختهای وحشی است که در این منطقه چشمگیر است و بسادگی در بخش جنوب شرق روستا مجموعه ای از آن را می توان دید . همچنین اگر به خانه های قدیمی سر بزنیم تعدادی از این خانه های قدیمی دارای تیرهایی از چوب گز می باشد . همین نکته انسان را بر آن می دارد که بگوید شاید در روزگاران کهن این منطقه را گزوار می نامیده اند .

حدس دیگر که باید گفت اینکه : باغستان های منطقه هر محدوده نام خاصی دارند و نکته اینجاست که اغلب این اسامی جالب و با مسمس هستند ، محدوده ای از باغستان های روستا را رزکعبه می گویند . رز همان درخت انگور است و کعبه نیز به معنای گنبد و روی هم به معنای گنبد درخت انگور است ، اگر چه در این محدوده امروزه درختان انگور نیکویی نمی توان سراغ گرفت یا دست کم به شکل انبوه وجود ندارد ولی در مجموع منطقه استعداد تربیت انگور خوب را داراست و شاید بیشتر باغستان های انگور داشته است . برای همین می شود گفت شاید یکی از اسامی منطقه در گذشته درزوار بوده است .

برگرفته از ماهنامه سیمرغ


- جهت ارسال نظر نوشتن نام ، ایمیل و وبلاگ ضروری نمی باشد .
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی همچنین نظرات ارسالی غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نمی‌شوند .
- نظرات منتشر شده در این پایگاه صرفا بیانگر دیدگاه کاربران می باشد .