خانه > صنایع چوبی > مقدمه ای بر صنعت چوب دروار

مقدمه ای بر صنعت چوب دروار

این روستا در ۴۸ کیلومتری غرب شهرستان دامغان واقع گردیده است . که از شمال به مراتع و چراگاه های کوهپایه ای و کوهستانی ، از غرب به روستاهای تویه ، دشتبو ، و جاده شمال ( ساری ) ، از جنوب به مراتع و چراگاه های زمستانی دام و از شرق به روستای صح و جاده دامغان محدود می باشد.

قاصله روستا تا جادۀ اصلی سمنان – دامغان ۱۳ کیلومتر تا دامغان ۴۸ ، تا مرکز استان ۸۸ ، تا پایتخت ۲۸۸ ، تا جنگلهای شمال استان مازندران ۴۰ و تا مرکز استان مازندران ۱۵۰ کیلومتر است.
قرار گرفتن در این موقعیت ممتاز جغرافیایی به خاطر دسترسی آسان و در قاصلۀ زمانی کوتاه خصوصاً به جنگل های شمالی کشور و استفاده از منابع بزرگ چوب ، از زمان های بسیار دور ، مردمان این دیار را بر آن داشته که دست بر صنعت درودگری زده و در این کار و حرفه بنای کار و تلاش و پیشرفت و توسعه در پیش گرفته تا جایی که علاوه بر تأمین نیاز منطقۀ تویه دروار قسمتی از بازار این صنعت در شهر های استان نظیر سمنان ، دامغان و شاهرود را به خود اختصاص دهند .

البته این سخت کوشی و تأمین نیاز فقط در رشتۀ صنعت چوب خلاصه نمی شد . ساکنان این روستا به خاطر هوش و استعداد خدادادی و پشتکار و تلاش در طول سالیان گذشته می توان گفت همواره بی نیاز از دنیای پیرامون خود زیسته اند . به طوری که تقریباً همۀ احتیاجات زندگی را در درون دهکده مرتفع می ساختند . از پرورش کرم ابریشم و تهیه و ریسندگی نخ ، پشم و پنبه و ابریشم ، تولید انواع پارچه و کارگاه های رنگریزی و صنعت دوخت گرفته تا ساخت ادوات کشاورزی و قطعات فولادی مورد استفاده در صنعت درودگری و نجاری . همه و همه به دست توانای این مردم ساخته و به دست مصرف کننده می رسیده است همچنین در دامپروری و کشاورزی نیز دستی بلند داشته و علاوه بر تأمین نیاز داخلی سهمی هم در بازار شهرهای مطرح کشور داشته اند . البته بیشتر به خاطر کیفیت بالای فرآورده های دامی و کشاورزی.
از نظر تحصیل علم و دانش دارای جایگاهی ویژه بوده به گونه ای که شاید به جرأت به توان گفت از محدود روستاهایی بوده که حوزه علمیه در آن مشغول فعالیت بوده است آن هم با قدمتی بیش از ۴ قرن و از نظر درجۀ علمی در رتبه ای قرار داشته که قارغ التحصیلان از این مدرسه مستقیماً در حوزۀ شهر مقدس نجف پذیرفته می شدند .
در سال ۱۳۷۲ خورشیدی در رتبه نخست سطح علمی کشور قرار گرفت به طوریکه از هر ۱۱ نفر یک نفر دارای تحصیلات و مدارک عالیه دانشگاهی داشت.
این شرح احوال گواهی است بر استعداد ذاتی موجود در منطقه که اگر در مسیری هدفمند قرار گیرد موجب پیشرفت و توسعۀ آن می گردد .

بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی و در پی بازگشت صنعتگران پیشکسوت صنعت چوب و مبلمان ، از شهرهایی نظیر تهران به روستا و آغاز به کار آنها در این محل و با توجه به این که چندین کارگاه نجاری به شکل سنتی در روستا مشغول فعالیت بوده و به جهت آشنایی زیادی که ساکنین این صنعت داشتند این حرفه و شغل به صورتی انفجاری با حمایت جهاد سازندگی از طریق صدور مجوز فعالیت برای همۀ متقاضیان توسعه یافت و فراگیر شد .

گذشته از عوامل ذکر شده عواملی نظیر نزدیک بودن منابع مواد اولیه ( چوب و جنگل شمال کشور) نزدیک بودن به مهمترین بازار پخش و مصرف کشور یعنی تهران ، هوای مناسب منطقه برای خشک کردن و نگهداری چوب و … باعث رشد بهینه این صنعت در روستا گردید . هرچند ازدیاد و بالا رفتن تعداد واحدهای فعال به این شکل غیر کارشناسی ، مضراتی نیز در پی داشته (تولید محصولاتی بدون کیفیت، وسوسه شدن کارگران شاغل در کارگاه های فعال برای مستقل شدن و احداث واحد جدید و در پی آن بی ثباتی در تربیت استادکاران ماهر ، تأثیر منفی در قیمت کلی کالا در بازار به خاطر عواملی همچون نداشتن پشتوانه مالی کارفرمایان جدید برای انبار کالا در موقعیت سکون و رکود بازار و همینطور محاسبۀ نادرست سود و زیان تولید) اما این عوامل تأثیر چندانی در عدم خوشنامی و ساقط شدن اعتبار و کیفیت کالای روستا در بازار مصرف نداشته اند . و از نظر درجۀ کیفیت همواره با بهترین تولیدات کشور قابل رقابت می باشد . به طوری که این کیفیت به شاخصی برای تولیدات کل کشور در صنعت مبلمان تبدیل گردیده است .

با وجود چنین پتانسیل بالا و این فعالیت و تلاش و کوشش صادقانه جهت تولید بی نقص کالا ، فعالان این بخش در روستا بهره ای اندک از سود کارشان را به خود اختصاص می دهند که علت آن به عوامل و شرایطی قابل تغییر بستگی دارد . که به شرح برخی از آنها می پردازیم.
۱ – پراکندگی کارگاه ها
یکی از مهمترین مسائل پراکندگی کارگاه هاست . در روستا نزدیک به ۴۰ واحد تولیدی مشغول به کار است و دستگاه ها و ماشین آلات مورد استفاده در همۀ آنها با کاربردی مشابه و تقریباً یکسان می باشد حتی از نظر تعداد در هر کارگاه بین ۲ تا ۵ نفر فعالیت می کنند و حداقل ماشین آلات موجود در آن ۶ دستگاه می باشد یعنی برای هر دستگاه روزانه ۲ ساعت می توان اختصاص داد که این مقدار ساعت کار برای ماشین آلات واحدهای تولیدی بسیار اندک است .
در حقیقت ۸۰ درصد تجهیزات موجود بدون استفاده ، در حال مستهلک شدن است .
۲ – خرید مواد اولیه بصورت جزء
کار فرمایان هرکدام جداگانه اقدام به خرید مواد اولیه اعم از چوب ، نئوپان و … می نمایند واین امر باعث شده مواد اولیه با قیمت بالا و باکیفیتی متفاوت به دست تولید کنندگان برسد .

۳ – فروش محصول تولید شده بصورت جداگانه و بازاریابی ناقص
به دلیل عدم وجود استاندارد و نظارت بر تولید ، محصولات با کیفیتی متفاوت تولید شده و با قیمت های متفاوت به فروش می رسد برخی از تولید کنندگان به خاطر شرایط خاص این صنعت مثل خواب زیاد سرمایه به هنگام خشکاندن چوب ، نداشتن پشتوانۀ نقدی جهت پرداخت دستمزد کارگران و هزینه های جاری زمان تولید ، همچنین خواب و انبار شدن کالای تولید شده به هنگام سکون بازار مصرف اقدام به فروش کالای خود با پایین ترین قیمت تمام شده می نمایند و بیشتر اوقات چک های دریافتی را در بازار آزاد با رقم هایی از ۴۰ تا ۷۰ درصد پرداخت سود به پول نقد تبدیل می نمایند .
تا وقتی این سرمایۀ بزرگ به شکل جزء جزء و گروه های کوچک باقی بمانند امکان رشد و بزرگ شدن با سرعتی بسیار آرام امکان پذیر است و شاید هم همواره ساکن باشد . حدود ۱۰ سال پیش جمع درودگران جهت پوشش دادن به برخی نیازمندی ها و تلاش برای سامان دادن به تولید و سود آوری بهرت اقدام به تأسیس شرکت تعاونی نمودند سرمایه اولیه این شرکت حدود شش میلیون ریال گردآوری شد و در عین حال که در طول سالیان گذشته به خاطر نداشتن سرمایه کافی ، فعالیت زیادی نداشته ، با مدیریت و ادارۀ دلسوزانه و بدون اجر و مزد مادی اکنون پس از گذشت ۱۲ سال سرمایه شرکت به شصت میلیون ریال رسیده است . که این رقم در برابر این مدت زمان بسیار اندک می باشد .

حال اگر این سرمایه های کوچک همه و یا لااقل بیشتر آنها یکجا جمع شود با مدیریتی آگاهانه و هدفمند راه برای توسعه و پیشرفت این روستا و همه کسانی که در راه تولید و سازندگی تلاش می کنند و به سختی و زحمت دچار گردیده اند هموار می گردد .

 

باتشکر

مدیر عامل شرکت تعاونی درودگران دروار

عباس چاکرالحسینی


- جهت ارسال نظر نوشتن نام ، ایمیل و وبلاگ ضروری نمی باشد .
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی همچنین نظرات ارسالی غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نمی‌شوند .
- نظرات منتشر شده در این پایگاه صرفا بیانگر دیدگاه کاربران می باشد .