معرفی منطقه تویه دروار

دهستان ” تویه دروار “. منطقه ای کوهستانی و خوش آب و هوا که در فاصله 50 کیلومتری شمال غرب شهر “دامغان” ( شهر پسته ) و 75 کیلومتری شرق ” سمنان ” قرار گرفته است .
این منطقه به طول 50 کیلومتر از جنوب تا شمال و 30 کیلومتر از غرب به شرق که هر چقدر به طرف شمال و کوه های سر به فلک کشیده ” البرز مرکزی ” پیش می رویم ، کوهستانی تر و در ضمن آب و هوا مساعد تر می گردد .
منطقه ” تویه دروار ” شامل روستاهای : دروار ، تویه ، دشتبو ، صح ، دهخدا و قوشه می باشد  .

معرفی منطقه تویه دروار :

دهستان تویه دروار ، منطقه ای کوهستانی در فاصله 50 کیلومتری غرب دامغان واقع شده است .
این منطقه به طول 50 کیلومتر از جنوب تا شمال و 30 کیلومتر از غرب به شرق که هر چقدر به طرف شمال می رویم کوهستانی تر و در ضمن آب و هوا مساعد تر می گردد  .
جمعیت منطقه  تویه دروار بالغ بر 500 خانوار می باشد . و با وجود منابع گازی فراوان در کشور پهناور ایران ، هنوز به این منطقه گاز رسانی نشده است و این مایه تاسف است ….!!!!!!

چشمه ای به نام چشمه قل قل  ( gol gol )  از دامنه جنوبی رشته کوه های البرز مرکزی سرچشمه می گیرد و رودخانه ای تشکیل میدهد که تقریبا از همه روستا ها گذشته و به دریاچه نمک کویر دامغان  منتهی می گردد . آب این رودخانه در فصول بهار ، تابستان و پاییز سیراب کننده باغ های منطقه می باشد . فقط در فصل زمستان این آب به طرف کویر سرازیر می شود .

پیشینه منطقه تویه دروار به قولی به دوران اشکانیان و گاهی اوقات آن را به دوره پیشدادیان نسبت  می دهند . هنگامی که پایتخت اشکانیان در شهر صد دروازه ، که بیشتر باستان شناسان منطقه قوشه  ( قومس ) را محل اصلی این شهر می دانند واقع بوده ، منطقه تویه دروار به عنوان ییلاق و شکارگاه آنان محسوب می شده است .

وجود منطقه ییلاقی به نام گیوتنگه ( give tange )  یا دیو تنگه و چاهی به نام چاه دیو که در      شمالی ترین نقطه این منطقه واقع شده باعث گشته این فرض ها قوت بگیرد که رستم دستان تیر دو شعبه خود را از این منطقه گرفته و به جنگ اسفندیار رفته است و یا درخت چناری که در منطقه کهو (  coho ) وجود دارد را با چناری که رستم در زیر آن استراحت می کرده و اژدها به وی حمله نموده را یکی می دانند و این افسانه هایی است که در باور کهنسالان وجود دارد .

منطقه تویه دروار شامل روستاهای دروار ، تویه ، دشتبو ، صح ، دهخدا و قوشه می باشد . ساکنان این روستا ها علاوه بر کشاورزی و دامداری به چارواداری ( charvadari ) یا چهارپا داری مشغول بوده اند ولی در این سال ها بدلیل خشک سالی دیگر نه درختی مانده نه دامی !!!!!!