خانه > موضوعات آزاد > جاده يا ميدان جنگ؟

جاده يا ميدان جنگ؟

//
امکان درج نظر وجود ندارد
محمد حسین جعفریان

محمد حسین جعفریان

مطلبی که در زیر مطالعه خواهید کرد به قلم محمد حسین جعفریان ، شاعر و نویسنده  خوش ذوق همولایتی مان در ستون “یادداشت” روزنامه جوان می باشد .

جاده يا ميدان جنگ؟ 

روزنامه جوان ، شماره 3774 ،  چهارشنبـه 15 شهريور  1391 ، 18  شوال 1433

جاده هاي كشور رسماً به ميدان جنگ بدل شده اند. آمار تلفات جادهاي چنان در ايران عجيب و غريب است كه حتي بد بين ترين كارشناسان مسائل حمل و نقل را به حيرت واداشته است. بگذاريد قبل از آن نكته اي را يادآوري كنم تا در تفهيم حقيقت آنچه در جاده هاي كشور مي گذرد، كارم ساده تر شود. چندي پيش خبر زلزله آذربايجان تمام ايران را شوكه كرد. ده ها روستا با خاك يكسان شدند و صدها روستا بين 30 تا 80 درصد صدمه ديدند. براي روزهاي متمادي اين خبر در رسانه هاي داخلي و خارجي دست به دست شد و بسياري از كشورهاي جهان در داخل نيز عموم مراكز دولتي و نهادهاي مردمي داوطلب كمك رساني و امداد شدند.

در شمارش نهايي آمار اين زلزله در بد بينانه ترين حالت قريب 300نفر و اغلب بين 200 تا 250 تن گزارش شد. بسياري از رسانه هاي خارجي و داخلي، صدا و سيما را به خاطر پخش “خنده بازار” در شب وقوع حادثه نكوهش كردند و از اينكه در اين عزاي ملي واكنش الزم را نشان ندادند، مسئولان آنها را سرزنش كردند. هرچند به گمان اين قلم برخورد صدا و سيما با اين حادثه حرف هاي و مناسب بود و در همين ستون دلايل آن را هم نوشته ام.

اما كسي نمي داند كه هر هفته زلزله اي با همين ميزان تلفات و بلكه بيشتر در جاده هاي كشور، به بار مي آورد. در حالي كه هيچكس عزاي عمومي اعالم نمي كند و صدا و سيما برنامه هاي عاديش را پخش مي كند و هيچ گروه و نهاد و وزارتخانه اي هم براي كمك بسيج نمي شوند. باوركردني نيست، اما پليس راهور اعلام كرده است، طي پنج روز تعطيلات اجالس غيرمتعهدها، 182 نفر در جاده هاي كشور كشته شده اند. اگر يكي دو روز به اين تاريخ اضافه كرده و 24 كشته تصادف اتوبوس مسافران عتبات عاليات در جنوب كشور را نيز به آن اضافه كنيم، در اين مدت و در حالي كه همه در تعطيلات و جشن و سفر بوده و برنامه هاي شاد صدا و سيما را ديده اند، بي آنكه خبر زلزله اي شنيده شود، تلفاتي قريب به آمار جان باختگان زلزله آذربايجان در جاده هاي كشور به بار آمده است.

شكي نيست در اين سال ها پليس راهور، الحق و الانصاف آمار تصادفات و تلفات جادهاي را با امكانات مدرن و كنترل هاي دقيق، بسيار كاهش داده است. اما بيشتر تلفات مربوط به ماشين هاي سواري، عابران پياده و موتوسيكلت ها هستند. اينها وسايل نقليه عمومي نيستند كه پليس بتواند رفتارشان را كنترل كند. اين ها خودشان بايد مقررات را رعايت كنند. البته عمده آمار تصادفات مربوط به سوانح برخورد روبه روي دو وسيله است. اين در جاده هاي دو طرفه كه اغلب فرعي اند و پليس كمتر بر آنها كنترل دارد، روي ميدهد. با اين حال بايد پذيرفت اين معضل يك معضل نرم افزاري است و با مقوله فرهنگ و آموزش ارتباطي مستقيم دارد. صدا و سيما كارهايي در اين رابطه انجام داده اما آمار بالاي كشته ها نشان مي دهد كافي نيست. بايد همه چيز از آموزش و پرورش آغاز شود. بايد چارهاي انديشيد كه نسل تازه نگاهش را به مقوله رانندگي عوض كند. بايد پذيرفت پليس كارش را تا حد توان انجام داده

و بقيه برعهده نهادهاي آموزشي و فرهنگي است.

 به خدا اين آمار براي اين مملكت خجالت آور است و تداومش بسيار خطرناك. بايد مركزي تشكيل شود و چارهاي اساسي براي رفع اين معضل با شراكت همه آنها كه قادرند نقشي در اين ميان داشته باشند، بينديشد.


- جهت ارسال نظر نوشتن نام ، ایمیل و وبلاگ ضروری نمی باشد .
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی همچنین نظرات ارسالی غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نمی‌شوند .
- نظرات منتشر شده در این پایگاه صرفا بیانگر دیدگاه کاربران می باشد .