خانه > تاریخی > تاریخچه حوزه علمیه دروار

تاریخچه حوزه علمیه دروار

در منطقه با صفا ، خوش آب و هوا و کوهستانی ” دروار” در عصر صفویان و مقارن فرمانروایی ” شاه سلطان حسین اول صفوی ” و سال ۱۱۰۶ ( هجری قمری ) نهادی آموزشی به نام ” حوزۀ علمیه دروار ” تأسیس شد که بنیان گذار و واقف آن شخصی به نام ” امیر علی اصغر الحسینی درواری ” بوده است .

حوزه علمیه دروار

ساختمان مخروبه حوزه علمیه دروار

براساس وقف نامه ای که در اداره اوقاف ” دامغان ” موجود می باشد این نهاد آموزشی دارای موقوفاتی بوده که تماماً به طلاب و دانشجویانی که در این حوزه علمیه قصد ادامه تحصیل را داشته اند اختصاص داشته است .

آنگونه که از متن وقف نامه بر می آید تولیت این حوزه در آغاز با خود واقف بوده و سپس تولیت مدرسه بعد از مرگ واقف به فرزندان او خواهد رسید و واقف یاد آور شده است چنانچه نسلی از احفاد ما منقرض گردد تولیت این حوزه به عهده علماء ” دروار ” خواهد بود .

چون در دوران ” صفویان ” تشکیلات اوقاف به مانند امروزه وجود نداشته است وقف نامه مذکور از نسلی به نسلی دیگر انتقال پیدا کرده و با تأسیس وزارت ” معارف و صنایع مستظزفه ” به سال ۱۲۸۹ ( هجری شمسی ) تحویل اداره معارف و اوقاف شهرستان ” دامغان ” گردیده است .

حوزه علمیه دروار

ساختمان مخروبه حوزه علمیه دروار

لازم به ذکر است هرچه از دوره ” مغول ” تا پایان دوره ” قاجاریه ” به جلو می آییم متون تاریخی و نسخه های خطی و وقفنامه ها به لحاظ ممزوج شدن واژگان مغولی ، ترکی ، عربی و فارسی از دشواری بسیار زیادی برخوردار هستند ، و وقفنامه حوزه علمیه ” دروار ” نیز اینگونه است. کسانی که از اهالی ” دامغان ” و مردم ” دروار ” نسبت به مفاد و محتوای وقف نامه به سال ۱۱۰۶ ( هجری قمری ) شهادت داده اند و آن را تأیید و مهر زده اند عبارتند از : ” محمد علی صحی ” ، ” محمد ترشیزی ” ، ” فرامرز درواری ” ، ” محمد قاسم نجار ” ، ” خواجه شهاب دامغانی ” ، ” حسین الحسینی الدرواری ” و ” سلطان مراد حداد درواری ” بوده اند .

موقوفات حوزه علمیه دروار به شرح زیر قابل ذکر است :

۱- مزرعه ” کدوان ” – ۳ دانگ در جنب رباط ؛

۲- مزرعه “خرم آباد ” – ۳ دانگ به شراکت آقای محمد قاسم نجار؛

۳- مزرعه ” کهو ” – ۳ دانگ به شراکت آقای حاج میر شمس ؛

۴- مزرعه ” گشتی ذاب ” که مشهور به ” جعفر آباد ” در منطقه گیو تنگه ( تماماً ) ؛

۵- مزرعه ” تهو” – ۶ دانگ ما بین ” آب شرق ” و مزرعه ” ماهان ” ؛

۶- مزرعه ” مهر آباد ” – ۳ دانگ در مجاورت ” سرخ رباط ” در سمت جنوبی رودخانه ” دریان ” ؛

۷- باغ ” دراز خان ” در قریه ” صح ” – ۶ دانگ ؛

۸- باغ ” نوستوج ” واقع در قریه ” دروار ” ۶ دانگ ؛

۹- باغ مشهور به ” رودبار” ۲ در بند واقع شده در سمت غربی مسجد دروار ؛

۱۰- باغ ” علاء الدین آباد ” یک دربند در قسمت غربی باغ ” سلطان مراد ” ؛

۱۱- باغ ” تلو ” یک دربند ؛

۱۲- طاحونه ( واژه ای عربی است به معنای آسیاب ) معروف به ” عبادالدین ” یک حجره که در قسمت جنوبی معصوم زاده ( واجب التعظیم شاه شمس الدین ) قرار داشته است.
ضمناً مکانهای فوق الذکر با گذشت چند قرن دستخوش تغییرات اساسی گشته و ذکر اماکن فوق از جهت جغرافیایی تاریخی برای پژوهشگران محلی مفید و ارزشمند خواهد بود و برای ما این مطلب را روشن می سازند که به دوران صفویه چه اماکن و روستاهایی وجود داشته اند که امروزه هیچ اثری از آنها باقی نمانده است .

طلاب این مدرسه علمیه را ظاهراً بیشتر کسانی تشکیل می دادند که از روستاهای ” دهخدا ” ، ” تویه ” ، ” دروار” ، ” صح ” به این مرکز علمی و آموزشی می آمدند .از دیر باز تا به امروز مردمان منطقه ” تویه دروار ” طالب علم و دانش بوده اند به طوریکه امروزه بیشترین آمار تحصیل کرده ها و متخصصین مختلف در سطوح عالیه آموزش عالی از این ناحیه برخاسته اند و در گوشه و کنار” ایران ” از مقامات و صاحب منصبان هستند .

مردمان ناحیه ” تویه دروار” از شیفته گان ” اهل بیت ” و ” ائمه معصومین ” علیهم السلام هستند و مردمانی با فرهنگ و متدین و با تقوی و خدمت گزارانی صدیق و از هوش و استعداد فراوان برخوردار می باشند .

حوزه علمیه دروار

سر درب ساختمان مخروبه حوزه علمیه دروار

علماء و دانشمندان زیادی از این حوزه علمیه فارغ التحصیل شده اند که از آن جمله می توان به آقایان “ملا محمد کاظم ملک جعفریان – عمو آخوند ” ” شیخ علی اکبر وحید دامغانی ” ، ” حاج شیخ علی رضا وفائی نژاد ” ، ” حاج شیخ غلامحسین افضلی ” ، ” حاج شیخ علی اصغر کلانتری ” اشاره کرد.

آقای ” وحید دامغانی ” که از پژوهشگران و محققین برجسته کشور به شمار می آید و سال های متمادی در سازمان حج و اوقاف کشور مسئولیت پژوهشی این سازمان را بر عهده داشته و اینک در ” تهران ” سرگرم تألیفات و تحقیقات در دایره علوم انسانی هستند برای نگارنده این چنین نقل می کرد : ” از مدرسان و بنیانگذاران این حوزه علمیه جد دهم ما شخصی بنام ” کاووس ” باید یاد کرد که در این حوزه علمیه کرسی درس و بحث و مناظره داشته است و مدتی مدیریت حوزه علمیه ” دروار” با آقای ” شیخ علی اکبر وحید دامغانی ” بوده است ” .

حوزه علمیه ” دروار” هم اکنون فعالیت علمی ندارد ولی آثار این نهاد آموزشی و ساختمان قدیمی آن پا برجاست به طوری که آقای ” وحید دامغانی ” نقل می کردند چون این حوزه علمیه در چند سال اخیر تعطیل گشته موقوفات آن به یکی از تکایای ( حسینیه های شهرستان ) دامغان انتقال داده شده است .


- جهت ارسال نظر نوشتن نام ، ایمیل و وبلاگ ضروری نمی باشد .
- نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی همچنین نظرات ارسالی غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نمی‌شوند .
- نظرات منتشر شده در این پایگاه صرفا بیانگر دیدگاه کاربران می باشد .